Samen bouwen aan de toekomst van zorg

Een klein team met grote ambities

Het team is momenteel "klein maar fijn", zoals Laura het omschrijft. De kracht zit hem in de diversiteit: een mix van verschillende competenties en vaardigheden die naadloos op elkaar aansluiten. De flexibiliteit is groot, en de lijnen zijn kort. "We willen heel graag groeien, maar dat is best wel een uitdaging. Net als overal in de wijkverpleging is het een voortdurende puzzel om voldoende werk én voldoende collega’s te vinden, zodat de kwaliteit en de medewerkerstevredenheid aan beide kanten hoog blijven."

Ook innovaties zoals UMatch worden omarmd. Omdat het team al gewend was aan een wensrooster, was de impact van dit nieuwe systeem te overzien. Voor Laura is het duidelijk: de basis staat, en toekomstige groei zal op ditzelfde fundament van flexibiliteit rusten.

De wijkverpleegkundige als baken en verbinder

Als wijkverpleegkundige investeert Laura veel tijd in aandacht aan haar teamleden. Op het kantoor in Zutphen zoeken collega’s haar actief op om te sparren over de dagelijkse praktijk. "Het bespreken van casuïstiek en intervisie wordt steeds belangrijker," legt Laura uit. "Langer thuis wonen is prachtig, maar we zien nu mensen thuis blijven die een paar jaar geleden niet meer thuis zouden wonen. Dat roept (ethische) dilemma’s op: hoe lang kan het nog verantwoord? Waar ligt de grens?" Door deze dilemma's openlijk te bespreken, zorgt Laura dat haar teamleden zich gesteund voelen en wendbaar blijven in hun handelen.

Grenzen verleggen door samenwerking

Laura gelooft niet in eilandjes. Om 'Langer Thuis' echt te laten slagen, zoekt ze de verbinding op met collega’s binnen Sensire. Met de casemanagers dementie zijn de lijntjes kort. Door intensief te overleggen en handvatten te delen, kunnen ze samen sneller inspelen op veranderende situaties bij de cliënt. Ook de samenwerking met regieverpleegkundigen daar is nauw. “Soms gaan cliënten van het ZOT-team naar de dagbesteding op het Bornhof, terwijl ze nog thuis wonen. ook is het mogelijk dat teamleden bij 'min-uren' bijspringen op de locatie. Dat gebeurt zo af en toe, ook om de kloof tussen het werken in de wijk en binnen wonen met zorg te verkleinen”, besluit Laura.