De cliënt stimuleren is de sleutel om prettig langer thuis te blijven wonen
Na jarenlang werkzaam geweest te zijn in de horeca zorgde de corona periode voor het laatste zetje. “Ik wilde al heel lang de stap zetten naar de zorg, maar ik durfde de stap niet te zetten, totdat corona uitbrak. Voor de horeca, op een heel andere manier, was dit ook een hele zware periode. Ik voelde me nutteloos. En juist dat gevoel gaf mij het laatste zetje. Ik ben gaan solliciteren naar een BBL-opleidingsplek en heb na een aantal gesprekken voor Sensire gekozen”, vertelt Karen (werkzaam als Helpende Plus in Zutphen).
Tijdens het tweede jaar van de opleiding kwam ik in de wijk te werken, na één dag was het Karen duidelijk: Dit is wat ik wil! “Ik word zo blij van het werken in de wijk. De afwisseling is groot, geen dag is hetzelfde en ook al kom ik regelmatig bij dezelfde cliënten, het is steeds afwachten hoe de situatie op dat moment is”, gaat Karen enthousiast verder.
“Ik vind het mooi dat ik echt wat kan betekenen. Meestal ben ik een goed uur bij cliënten en afhankelijk van het moment op de dag, ondersteun ik ze bij het opstaan en het bieden van dagstructuur. Later op de dag maak ik een wandelingetje voor wie dat wil, dat kan gewoon een blokje om zijn, maar ook bijvoorbeeld naar de supermarkt of een andere afspraak. Dit is belangrijk voor de broodnodige beweging om soepel te blijven en spierkracht te behouden. Bij minder mooi weer kan ik ook rustig een spelletje doen om het brein te prikkelen en activeren”, vertelt Karen. “Alles wat ik doe heeft nut voor de cliënt."
“Als ik bij de cliënt kom, dan observeer ik altijd eerst even de situatie. Wat is er nodig? En waar doe ik goed aan? Dit wordt ook van mij verwacht, ik moet blijven signaleren en daar actie op ondernemen. Als mijn “niet pluis” gevoel spreekt, dan schakel ik bijvoorbeeld met familie of de wijkverpleegkundige. Het contact met elkaar is heel goed, de lijntjes zijn erg kort en dat is fijn. Dat moet ook wel, met elkaar maken we mogelijk dat de cliënt zo lang mogelijk prettig thuis kan blijven wonen.”
“Ik heb helemaal mijn plek gevonden. De cliënten waar ik kom zijn allemaal even dankbaar en ik vind het heel erg fijn dat ik wel de ruimte heb om zelf te kijken, beoordelen en signaleren. Ik kan me nu niet bedenken dat ik ooit nog wat anders ga doen en kan het dus iedereen aanraden”, besluit Karen haar verhaal.